Naast het gekletter van deze nacht had ik totaal geen zin om mijn eerste dag tussen de perenbomen door te brengen. Aangezien ik elke zomer een plaatstelijke boer even uit de nood ga helpen, kon ik er ook dit jaar niet onderuit.
Nu ja, meestal is het wel leuk. Mooi gebruinde benen zijn meestal het resultaat van amper anderhalve week lelijke en misvormde peren uit de bomen te halen. Dit jaar is het anders… de regen viel deze morgen met bakken uit de lucht met een kletsnatte perenoutfit als gevolg. Een uurtje later werd ik gezegend met een steek door een vies beest met een rode, gezwollen knie tot gevolg.
Ik ben dus murf zoals ze hier zeggen. Ik heb letterlijk en figuurlijk mijn peren gezien en ik hou mijn hart vast wat de rest van de week gaat geven.
